Articles

Παιδικό κάθισμα οι απαντήσεις στις ερωτήσεις σας:

Παιδικό κάθισμα μια έννοια η οποία πολλές φορές υποτιμάτε στην χώρα μας. Μην ξεχνάτε ότι δυστυχώς ζούμε στην χώρα που αποτελεί ακόμα και σήμερα debate η χρήση της ζώνης ασφαλείας. Πριν από λίγο καιρό είχα την μοναδική εμπειρία να γίνω πατέρας, είναι κάτι το οποίο ήταν πρωτόγνωρο και απίστευτα μοναδικό. Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της γυναίκας μου ένα από τα βασικά ζητήματα τα οποία έπρεπε να λυθούν ήταν και ο τρόπος μεταφοράς του παιδιού σε οποιαδήποτε δραστηριότητα θα χρειαζόταν. Φυσικά η μεταφορά θα γινόταν με το αυτοκίνητο όμως τα αυτοκίνητα είναι σχεδιασμένα για χρήση από ενήλικες. Καθώς:

Ο βασικότερος παράγοντας παθητικής ασφάλειας ενός αυτοκινήτου που είναι η ζώνη ασφαλείας έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιείται από ενήλικες (για οποιονδήποτε έχει ύψος μεγαλύτερο από 150 εκ.. ή για ένα παιδί που είναι περίπου 12 ετών).

Η λύση λοιπόν στο πρόβλημα που παρουσιάζεται είναι η χρήση των βρεφικών και παιδικών καθισμάτων. 

Ποια όμως είναι τα κριτήρια επιλογής ενός τέτοιου καθίσματος;

Δυστυχώς επάνω στο θέμα της ασφαλής μεταφοράς των παιδιών με αυτοκίνητο δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση. Φαντάζομαι ό,τι οι περισσότεροι γονείς επιλέγουν με το τι θα τους δείξει ένας πωλητής, που πολλές φορές δεν έχει και απόλυτα σφαιρική άποψη. Φυσικά όπως όλα τα πράγματα στη ζωή ένας μεγάλος παράγοντας επιλογής τέτοιου καθίσματος είναι και ο οικονομικός. Ευτυχώς όμως οι εποχές έχουν προχωρήσει και το διαδίκτυο έχει μπει στην καθημερινότητα μας. Οπότε έχουμε μια αστείρευτη πηγή πληροφορίας για να μας βοηθήσει στην επιλογή μας.

Σαν νέος γονιός το πρώτο μου μέλημα για την επιλογή του καθίσματος ήταν η ασφάλεια. Ας το πάρουμε όμως αυτό το ζήτημα από την αρχή. Η αρχή δεν είναι όταν έρχεται το παιδί στο κόσμο αυτό αλλά κατά την κύηση. Κάθε νέα υποψήφια μαμά πρέπει να προμηθευτεί μια ειδική ζώνη για εγκύους. Αυτή η ζώνη έχει σα βασικό σκοπό την συγκράτηση της ζώνης του ισχίου κάτω από την κοιλιακή χώρα. Με αυτό το τρόπο υπάρχει μια παραπάνω προστασία στο έμβρυο σε περίπτωση ανάγκης. Στην συνέχεια:

Όταν μια οικογένεια φεύγει από το μαιευτήριο πρέπει να είναι εφοδιασμένη με ειδικό παιδικό κάθισμα στο αυτοκίνητο της.

Η αγορά ενός παιδικού καθίσματος είναι το ίδιο σημαντική με την εύρεση γυναικολόγου/μαιευτήρα και στην συνέχεια παιδιάτρου. Δεν είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να το κάνουμε με ελαφρά την καρδία. Αλλά κάτι το οποίο θα το πράξουμε κατόπιν έρευνας και συνειδητοποίησης των αναγκών μας.

Πώς επιλέγουμε όμως ένα παιδικό κάθισμα; 

Νομίζω ότι αυτή είναι η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου. Δυστυχώς όμως η απάντηση δεν είναι τόσο απλή.
Για αυτό το λόγο θα προσπαθήσω να σας καθοδηγήσω:

Πώς δένει το παιδικό κάθισμα στο αυτοκίνητο;

Πρέπει πρώτα να ελέγξουμε το αυτοκίνητο μας. Θα πρέπει να δούμε εάν το όχημα μας φέρει ειδικό σύστημα πρόσδεσης παιδικών καθισμάτων. Αυτό το σύστημα πρόσδεσης ονομάζεται isofix. Ο ασφαλέστερος τρόπος για να μάθουμε εάν το όχημα μας έχει τέτοιο σύστημα είναι να ελέγξουμε το εγχειρίδιο (manual) του κατασκευαστή. Εάν έχει τότε συνήθως στο πίσω κάθισμα σε κάθε διαθέσιμη Θέση θα έχει βάσεις τοποθέτησης και ασφάλισης παιδικών καθισμάτων.

Γιατί όμως πρέπει να το ελέγξουμε εάν έχουμε αυτό το σύστημα πρόσδεσης;

Επειδή από αυτό θα εξαρτηθεί τι κάθισμα θα πάρουμε. Στην αγορά υπάρχουν τρία είδη καθισμάτων. Υπάρχουν καθίσματα τα οποία χρησιμοποιούν το isofix ως σύστημα πρόσδεσης, άλλα που χρησιμοποιούν την ζώνη ασφαλείας και άλλα που υποστηρίζουν και τα δύο προηγούμενα. Το ιδανικό σύστημα πρόσδεσης εφόσον το υποστηρίζει το όχημα μας είναι το isofix. Είναι το ευκολότερο στην χρήση, το πιο γερό και ταυτόχρονα μειώνει την πιθανότητα λάθος τοποθέτησης άρα και χρήσης μέχρι και 97%. Το σύστημα isofix υποστηρίζεται από όλους τους κατασκευαστές εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια. Εάν το όχημα μας όμως είναι παλαιότερο υπάρχει πιθανότητα να μην το φέρει. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να μιλήσουμε με την αντιπροσωπεία του κατασκευαστή του οχήματος μας για να δούμε εάν υπάρχει δυνατότητα τοποθέτησης του συστήματος. Εάν και αυτό δεν είναι εφικτό τότε δυστυχώς η αγορά καθίσματος με χρήση της ζώνης ασφαλείας για την τοποθέτηση είναι μονόδρομος. 

Υπάρχει κάποιο πρότυπο ασφαλείας στα παιδικά καθίσματα;

Ναι υπάρχουν δύο θεσμοθετημένα πρότυπα ασφαλείας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχει το ECE R44 και το ECE R129. Αυτά τα δύο πρότυπα «τρέχουν» ταυτόχρονα στην ένωση. Αυτό συμβαίνει γιατί πρέπει να υπάρχει μια ομαλή μετάβαση από το ένα στο άλλο. Δεν γίνεται να εναρμονιστούν τα παλαιά οχήματα με τα νέα πρότυπα. 

Ποιες είναι οι διαφορές των δυο προτύπων;

Το πρώτο και παλαιότερο πρότυπο το ECE R44 έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

  • Κατηγοριοποιεί τα παιδικά καθίσματα με βάση το βάρος των παιδιών.
  • Χωρίζει τα καθίσματα σε περίπλοκες κατηγορίες ανάλογα με το βάρος που τις ονομάζει group 1, 2, 3, κλπ..
  • Δεν ενθαρρύνει τον προσανατολισμό τοποθέτησης προς τα πίσω. Μόνο το Group 1 είναι υποχρεωτικά με φορά προς τα πίσω. 
  • Δίνει την δυνατότητα τοποθέτησης των καθισμάτων και με την ζώνη (παρωχημένος, περίπλοκος τρόπος) και με την χρήση isofix.
  • Τα καθίσματα κατά τον έλεγχο συμπεριφοράς σε συγκρούσεις είναι δοκιμασμένα μόνο σε μετωπικές και οπίσθιες συγκρούσεις.

Το δεύτερο πρότυπο το ECE R129 έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

  • Καταργεί τα περίπλοκα Group και διαχωρίζει τα καθίσματα όχι ανάλογα με το βάρος αλλά με το ύψος των παιδιών. Καλύτερος και ευκολότερος διαχωρισμός.
  • Ενθαρρύνει τον οπίσθιο προσανατολισμό των καθισμάτων καθώς είναι υποχρεωτική αυτού του είδους η τοποθέτηση τουλάχιστον για παιδιά μέχρι και 15 μηνών.
  • Δεν επιτρέπει την πρόσδεση των καθισμάτων με την ζώνη αλλά αποκλειστικά και μόνο με το isofix.
  • Τέλος τα καθίσματα κατά τον έλεγχο συμπεριφοράς τους σε συγκρούσεις δοκιμάζονται σε μετωπικές, οπίσθιες αλλά και πλάγιες συγκρούσεις.

Η δική μου προσωπική γνώμη είναι ότι εάν το όχημα μας έχει το πρότυπο πρόσδεσης isofix είναι υποχρεωτική η χρήση του προτύπου ECE R129 ή μπορεί να το συναντήσετε σαν i-Size που είναι μια ορολογία ποιο φιλική προς τους καταναλωτές. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αναζητήσουμε τα αυτοκόλλητα σήμανσης της έγκρισης.

Πρέπει το κάθισμα να κοιτάει προς την φορά του αυτοκινήτου ή όχι;

Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η ασφαλέστερη λύση είναι το κάθισμα να κοιτάει προς τα πίσω. Αυτό συμβαίνει επειδή οι δυνάμεις που δέχεται το παιδικό σώμα σε μια μετωπική σύγκρουση είναι τεράστιες. Οι οποίες επηρεάζουν τον λαιμό και τους ώμους καθώς και το κεφάλι του παιδιού. Αυτές οι δυνάμεις μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμούς με αποτέλεσμα τον θάνατο ή ακόμα και παράλυση. Εάν το παιδί κάθετε με φορά προς τα πίσω τότε αυτές οι δυνάμεις διανέμονται σε μεγαλύτερη επιφάνεια (όλο το σώμα) και με αυτό το τρόπο υπάρχει μέχρι και 90% μικρότερη πιθανότητα τραυματισμού. Γι’ αυτό το λόγο πολλές ευρωπαϊκές και μη χώρες προτείνουν την χρήση καθισμάτων με οπίσθιο προσανατολισμό για όσο γίνετε περισσότερο καιρό αν είναι δυνατών μέχρι και για παιδιά 4 ετών ή και μεγαλύτερα. 

Βρήκα κάποια καθίσματα, ποιο να διαλέξω;

Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι σχετικά απλή. Εφόσον λοιπόν έχω καταλήξει σε κάποιο κάθισμα το επόμενο βήμα είναι να δω εάν μου κάνει. Αυτό που πρέπει να κάνω είναι να ανατρέξω στο εγχειρίδιο του κατασκευαστή του καθίσματος που θέλω (που μπορώ να το βρω στο διαδίκτυο) και να ελέγξω την λίστα συμβατών οχημάτων. Εάν το αυτοκίνητο μας αναγράφεται τότε είναι ασφαλής η χρήση του.

Σε ποιο σημείο πρέπει να μπει το παιδικό κάθισμα;

Η τοποθέτηση των παιδικών καθισμάτων καλό είναι να είναι στα πίσω καθίσματα των αυτοκινήτων. Εάν αυτό δεν είναι δυνατόν (διθέσιο όχημα) τότε πρέπει να δούμε τι αναγράφει ο κατασκευαστής του οχήματος στο εγχειρίδιο του και τι αναγράφει ο κατασκευαστής του καθίσματος. Κάνουμε την τοποθέτηση σύμφωνα με τις οδηγίες κα των δυο κατασκευαστών. Στη συνέχεια μετακινούμε το κάθισμα του συνοδηγού έως τέρμα πίσω. Αν μας δίνεται η δυνατότητα απενεργοποίησης του αερόσακου τον απενεργοποιούμε. Ένας αερόσακος σε αυτή τη περίπτωση θα κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.

Σε αυτοκίνητα 5 θέσεων η ιδανική θέση είναι στο πίσω κάθισμα στην μέση. Αλλά αυτό μόνο εάν το υποστηρίζει το ο κατασκευαστής του οχήματος αλλά και του καθίσματος ταυτόχρονα. Εάν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα τότε η αμέσως επόμενη καλύτερη δυνατή επιλογή είναι πίσω από το κάθισμα του συνοδηγού.

Έβαλα το κάθισμα τι άλλο πρέπει να κάνω;

Ας πάμε λοιπόν στο τρίπτυχο της επιτυχίας στο θέμα της ασφαλείς των παιδιών στις μετακινήσεις:

  • Σωστή τοποθέτηση καθίσματος. Ελέγχουμε λοιπόν τα εγχειρίδια των κατασκευαστών και τις ενδείξεις σωστής τοποθέτησης που μπορεί να φέρει το κάθισμα μας.

  • Σωστή πρόσδεση παιδιού και παραμετροποίηση καθίσματος. Ελέγχουμε ότι το παιδί κάθεται σωστά και ότι όλες οι ασφάλειες (κουμπώματα) έχουν κλείσει. Το παιδί να τονίσουμε ότι δεν πρέπει να φοράει χοντρά ρούχα όπως μπουφάν κλπ. Επίσης τα περισσότερα καθίσματα επειδή καλύπτουν κάποιο φάσμα ηλικιών έχουν και μέρη που κινούνται για την καλύτερη δυνατή προσαρμογή στον σωματότυπο.

  • Προσαρμογή του οχήματος. Θα πρέπει να απενεργοποιήσουμε τα ηλεκτρικά παράθυρα αλλά θα πρέπει να ενεργοποιήσουμε τις παιδικές ασφάλειες των πορτών του οχήματος.

Μπορώ να χρησιμοποιήσω κάποιο μεταχειρισμένο κάθισμα;

Αυτό δυστυχώς είναι μια πολύ συνηθισμένη πρακτική για να γίνει κάποια στοιχειώδης εξοικονόμηση χρημάτων από τους νέους γονείς. Αλλά είναι μια πραγματικά λανθασμένη τακτική. Τα περισσότερα αν όχι όλα τα παιδικά καθίσματα έχουν μια ενδεδειγμένη διάρκεια ζωή η οποία αναγράφεται στο εγχειρίδιο του κατασκευαστή. Εάν το κάθισμα είναι μεγαλύτερο σε ηλικία από το αναγραφόμενο είναι φυσιολογικό να κρίνεται ανεπαρκές για χρήση. Επίσης είναι πραγματικά δύσκολο να ξέρεις και όλη την ιστορία αυτού του καθίσματος. Μπορεί να είναι ένα κάθισμα που έχει περάσει κάποιο τροχαίο ατύχημα και να μην έχει κάποια εμφανή φθορά αλλά κάποια ζημιά που δεν φαίνεται.

Μπορώ να χρησιμοποιώ το κάθισμα σαν προσωρινή κούνια;

Όχι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντικαθιστούμε τις καλαθούνες, κούνιες και τα καροτσάκια με το παιδικό κάθισμα. Μπορεί να είναι βολικό όμως είναι επικίνδυνο. Σύμφωνα με μελέτες 9 στους 10 θανάτους που προκλήθηκαν σε παιδιά ενώ ήταν σε ειδικό κάθισμα αυτοκινήτου προκλήθηκαν όταν το κάθισμα χρησιμοποιήθηκε ως υποκατάστατο των προηγούμενων δηλαδή σαν πρόχειρη κούνια.

Αυτό το άρθρο το έγραψα για να δημοσιευτεί στην ιστοσελίδα vimapress.gr μπορείτε να το βρείτε πατώντας εδώ.

Παράταση ισχύος αδειών οδήγησης και ΠΕΙ στο πλαίσιο της εφαρμογής του Κανονισμού ΕΕ 2021-267 για την προστασία της Δημόσιας Υγείας και την αντιμετώπιση των συνεπειών της συνεχιζόμενης πανδημίας COVID-19:

Η αυθόρμητη πράξη, είναι και η σωστή;

Πριν ξεκινήσω να μιλάω για το τρόπο που λειτουργούμε καθημερινά στον δρόμο, ας πούμε πρώτα πως λειτουργεί η μνήμη του ανθρώπου. Η μνήμη χωρίζεται σε δύο τρόπους λειτουργίας, την άδηλη και την έκδηλη. Άδηλη είναι η μνήμη η οποία είναι βίωμα και έχει επαναληφθεί τόσες πολλές φορές που γίνεται σχεδόν αυτοματοποιημένα. Για παράδειγμα, ο τρόπος που πίνουμε ένα ποτήρι νερό, πλέον σηκώνουμε το ποτήρι και απλά πίνουμε. Για να φτάσουμε εκεί όμως ως νήπια έχουμε πνιγεί ή στραβοκαταπιεί ουκ ολίγες φορές. Έκδηλη είναι η μνήμη την οποία την ανακαλούμε από μόνοι μας συνειδητά. Είναι κάποια εμπειρία την οποία προσπαθούμε να επαναφέρουμε στη μνήμη μας από μόνοι μας ή κάποια ανάμνηση που μπορεί να πυροδοτηθεί από κάποιο άλλο ξένο παράγοντα για παράδειγμα κάποιο άρωμα.

Καθημερινά λοιπόν οδηγούμε και περπατάμε στον δρόμο. Όλοι μαζί κινούμαστε στο οδικό δίκτυο άλλοτε αρμονικά άλλοτε όχι. Αυτή την διαδικασία την θεωρούμε φυσιολογική και πολλές φορές την κάνουμε άδηλα δηλαδή αυτοματοποιημένα χωρίς να σκεφτόμαστε. Εδώ πρέπει να «τραβήξουμε χειρόφρενο» και να κάτσουμε να αναλογιστούμε.

Το κάνω σωστά; Ακολουθώ τους κανόνες; Οι πράξεις μου τι αντίκτυπο έχουν στους άλλους χρήστες της οδού;

Το ότι κάτι το κάνουμε άδηλα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι το κάνουμε και σωστά. Κάτι που βγαίνει τόσο εύκολα συνήθως είναι σωστό αλλά όταν χρησιμοποιούμε τον δρόμο, τις περισσότερες φορές δεν είναι. Αυτό οφείλετε στην μακροχρόνια εσφαλμένη λογική και πείρα που έχουμε κατά την χρήση της οδού. Μάθαμε κάτι λάθος, το επαναλάβαμε πολλές φορές, το λάθος έγινε βίωμα το οποίο εφαρμόζεται κατ’ επανάληψη χωρίς δεύτερη σκέψη. Για να καταλάβετε τι θέλω να πω θα σας φέρω ένα παράδειγμα: 

Περπατάτε στον δρόμο και αποφασίζετε ότι θέλετε να περάσετε απέναντι πότε το κάνετε; Αφού περπατήσετε άλλα 50 μέτρα στην πλησιέστερη διάβαση πεζών ή απλά κοιτάτε αριστερά, δεξιά και αν η κυκλοφοριακή κατάσταση το επιτρέπει περνάτε; Και όχι απλά περνάτε, διασχίζετε το οδόστρωμα υπό κάποια γωνία, για να κόψετε δρόμο για τον προορισμό σας και όχι κάθετα. Το ξέρετε ότι με αυτό το τρόπο θέτετε την ζωή σας σε κίνδυνο; Επειδή περνάτε τον δρόμο σε σημείο που δεν έχει γίνει πρόβλεψη να τον περνάτε; Το ξέρετε ότι περνώντας υπό γωνία και όχι κάθετα διανύετε μεγαλύτερή απόσταση επάνω στο οδόστρωμα άρα και χρόνο; Άρα θέτετε την ίδια σας την σωματική ακεραιότητα ή ακόμα και την ζωή σας σε άμεσο κίνδυνο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα;

Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να μπούμε σε μια διαδικασία να επανεκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας. Πρέπει να μπούμε σε μια διαδικασία η οποία θέλει κόπο αλλά το κέρδος είναι τεράστιο για εμάς αλλά και για όλους τους άλλους. Πρέπει να φύγουμε από τον άδηλο νου και να μπούμε στον έκδηλο. Πρέπει κάθε φορά να αναρωτιόμαστε εάν αυτό που κάνουμε είναι το σωστό και γιατί. Να παίρνουμε όλα τα δεδομένα και να παίρνουμε την λογική απόφαση η οποία θα είναι η απόφαση που θα στηρίζεται στην γνώση των κανόνων και όχι στην σωματική διευκόλυνση και στο «δε βαριέσαι» που μας καταπιάνει πολλές φορές σαν λαό. Με την συνεχή επανάληψη αυτής της συμπεριφοράς αλλά και με την δημιουργία νέων ρουτίνων εκπαιδεύουμε το μυαλό και το σώμα. Με αυτό το τρόπο δημιουργούμε ένα νέο άδηλο που θα αντικαταστήσει το παλιό μέσω της συνεχούς επανάληψης και της επίκλησης της νέας αυτής ρουτίνας που έχουμε δημιουργήσει.

Ένας άνθρωπος πρέπει πάντα να προσπαθεί να βελτιώνεται. Όχι μόνο σε συγκεκριμένους τομείς αλλά σε όλο το φάσμα της ζωής του. Αυτό γιατί είμαστε πολυδιάστατα όντα. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να είμαστε καλοί μόνο σε μια πτυχή της ζωής μας.

Άποψη: Οι αλλαγές στον Κ.Ο.Κ. και στην εκπαίδευση - εξέταση των υποψήφιων οδηγών.

Στις 3 Φεβρουαρίου 2021 ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, ο υπουργός μεταφορών και υποδομών κ. Κώστας Αχ. Καραμανλής μαζί με τον υφυπουργό αρμόδιο για τις μεταφορές κ. Γιάννης Κεφαλογιάννης παρουσίασαν το σχέδιο δράσης για την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. Την παρουσίαση μπορείτε να δείτε στο βίντεο που υπάρχει κάτω από αυτές τις γραμμές.

Τα σημεία κλειδιά για την αναμόρφωση του συτήματος εκπαίδευσης - εξέτασης:

Η άποψη μας:

Ήταν μια πολύ καλή παρουσίαση ενός πολύ ενδιαφέροντος σχέδιου. Πραγματικά είναι ίσως η πρώτη φορά που έχω ελπίδα για αυτή τη χώρα στον τομέα των μεταφορών. Είναι ένα σχέδιο το οποίο φαίνεται να έχει μια ολιστική προσέγγιση. Κάτι το οποίο ζητούσα από το 2018 με το άρθρο μου Το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας στην Ελλάδα. Είναι ένα σχέδιο το οποίο απαντά σε πολλά προβλήματα - παθογένειες τα οποία είχα θέσει σε προηγούμενο αρθρο που είχα δημοσιεύσει σε αυτή τη σελίδα το 2018 κι αυτό με τίτλο  Γνώμη: Περί αλλαγών στις άδειες οδήγησης. Με ότι έχω δει μέχρι στιγμής είναι ένα σχέδιο το οποίο είναι στο σωστό δρόμο, ένα σχέδιο το οποίο προσπαθεί να δώσει λύση στο πρόβλημα της οδικής ασφάλειας στη χώρα μας. Δεν έχουμε δει ακόμα το τελικό κείμενο για να φέρω τεκμηριωμένη άποψη και τυχών διαφωνίες μαζί του. 

Δύο πράγματα υπήρχαν σε όλο αυτό τα οποία με ενόχλησαν:

  • Ήταν απών κάποιος εκπροσωπος του μοναδικού κλάδου που ασχολείται με την οδική ασφάλεια, δηλαδή τους εκπαιδευτές οδηγών στην εκδήλωση. Αλλά ήταν παρόντες μόνο κάποιες Μ.Κ.Ο. οι οποίες πραγματικά το έργο τους είναι μηδαμινό εμπρός στο έργο μιας σχολή οδηγών η οποία σέβεται τον μαθητή της. Αυτό το λέω γιατί ο μόνος κλάδος που προσπαθεί να ασχοληθεί, να ενημερώσει και να προστατέψει τους πολίτες αυτής της χώρας σε θέματα οδικής ασφάλειας στην θεωρία και στη πράξη είναι οι εκπαιδευτές οδηγών. Δυστυχώς δεν μπορούν να το κάνουν με μεγάλες παρουσιάσεις και τηλεοπτικά σποτ γιατί δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να στηρίξουν τέτοιες ενέργειες. Αλλά είμαστε οι μόνοι που όλη μέρα λιώνουμε στην κίνηση σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον να προσπαθούμε να αλλάξουμε νοοτροπία και τρόπο σκέψης στον μέσο πολίτη αυτής της χώρας.

  • Το μόνο το οποίο θα ενοχλήσει τους εκπαιδευτές οδηγών είναι το γεγονός ότι μάλλον κατα την διάρκεια της εξέτασης ο νόμος τους βάζει στο πίσω κάθισμα και τον εξεταστή στο μπροστινό. Ο λόγος για το οποίο θα διαμαρτυρηθούν είναι ότι τα οχήματα είναι ιδιωτική περιουσία και δεν γίνεται να διακυβέυεται με κανένα τρόπο. Εάν ένα εκπαιδευτικό όχημα χτυπηθεί κατευθείαν η σχολή χάνει το εισόδημα της.

Κλείνοντας ελπίζω να δω ένα σχέδιο το οποίο θα γίνει πράξη, θα δοκιμαστεί και εάν χρειαστεί θα προσαρμοστεί στις ανάγκες της πράξης. Ένα πλάνο που θα αλλάζει και θα εξελίσεται. Ζω με την ελπίδα ότι οι οδικές μεταφορές στην Ελλάδα κάποια μέρα θα μπορούν να κοιτούν στα μάτια τις οδικές μεταφορές και την παιδεία χωρών όπως η Σουηδία, που είναι παράδειγμα προς μίμηση. 

Μια συζήτηση για τα παιδικά καθίσματα:

Σε αυτό το βίντεο κάνουμε με τον συνάδελφο και σύμβουλο οδικής ασφάλειας Χρήστο Γιαννούκα μια επικοδομητική συζήτηση επάνω στο θέμα των παιδικών καθισμάτων. Μιλάμε για το τι πρέπει να προσέξουμε κατά την αγορά τους αλλά και κατα την χρήση τους. Τα συχνότερα λάθη που γίνονται και πως να τα αποφύγουμε. Όλα αυτά σε μια διαρκής προσπάθεια για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού.