Articles

Επάγγελμα ντελιβεράς (delivery):

Ίσως να μιλάμε για ένα από τα πιο επικίνδυνα επαγγέλματα του κόσμου. Το να είσαι πάνω σε ένα μηχανάκι, σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο της ημέρας, της νύχτας και με οποιαδήποτε καιρικά φαινόμενα που μπορεί να συναντήσεις είναι από μόνο του επικίνδυνο. Ας βάλουμε τώρα στην εξίσωση ότι μπορεί να είσαι και 8 ώρες συνεχόμενα στο δρόμο, τότε οι πιθανότητες να σου συμβεί το οτιδήποτε αυξάνονται δραματικά. Ας βάλουμε τώρα στην εξίσωση ότι η μοτοσικλέτα είναι ένα όχημα το οποίο έχει σημαντικά χαμηλό επίπεδο παθητικής ασφάλειας προς στον αναβάτη. Τότε μιλάμε για μια τραγική κατάσταση.

Για αυτό πρέπει να αρχίσουμε να αποσαφηνίζουμε κάποια πράγματα.

Για την καθυστέρηση της παραγγελίας μας κατά 99% δεν φταίει ο οδηγός που μας την φέρνει. Πιο πιθανό είναι να μην υπάρχει σωστή οργάνωση στο κατάστημα που παραγγείλαμε ή απλά να πέσαμε σε ώρα αιχμής. Για αυτό πάντα πρέπει να είμαστε υπομονετικοί. Το μόνο που έχουμε να κερδίσουμε από ένα τηλεφώνημα μας στο κατάστημα, είναι να ασκηθεί πίεση στον οδηγό να βιαστεί να την φέρει. Το άγχος και η βιασύνη ποτέ δεν είναι καλοί σύμβουλοι για έναν οδηγό. Όπως λέει και ο σοφός λαός όποιος βιάζεται σκοντάφτει.

Αυτά από πλευράς πελατών και καταστηματαρχών. Ας πάμε όμως να δούμε και κάποια βασικά πράγματα για τους οδηγούς.

Η ενημέρωση είναι η καλύτερη σας άμυνα απέναντι σε όλα τα πράγματα τα οποία μπορεί να σας συμβούν.

Ας αρχίσουμε με τα βασικά. Πρέπει όλοι οι οδηγοί delivery να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι απλοί οδηγοί. Είστε επαγγελματίες, η συμπεριφορά σας αλλά και η εικόνα σας καθρεπτίζουν εσάς αλλά και το κατάστημα στο οποίο εργάζεστε. Γι’ αυτό και πρέπει να αρχίσετε το δείχνετε αυτό. Ένας επαγγελματίας οδηγός μοτοσυκλέτας πρέπει να είναι οργανωμένος και πλήρως προετοιμασμένος. Φυσικά μιλάω για την χρήση κράνους. Το κράνος είναι το Α και το Ω της οδικής ασφάλειας μια μοτοσικλέτας! Για εσάς είναι εργαλείο δουλειάς και γι’ αυτό θα πρέπει να δώσετε μεγάλη βάση κατά την επιλογή του. Θα σας έλεγα ότι καλό θα ήταν να μην κάνετε οικονομία στο κομμάτι αυτό, αλλά να ψάξετε και να αγοράσετε ότι καλύτερο σηκώνει η τσέπη σας.

Στην συνέχεια θα πρέπει να απαιτείται από το κατάστημα στο οποίο εργάζεστε να σας παρέχει την μοτοσικλέτα που θα πρέπει να είναι σωστά συντηρημένη αλλά και όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό ασφαλείας εκτός του κράνους το οποίο βάση νομοθεσίας είναι ευθύνη του οδηγού. Όταν μιλάω για απαραίτητο εξοπλισμό μιλάω για: Μπουφάν μηχανής με ειδική προστασία, γάντια μηχανής, παντελόνι μηχανής, μπότες μηχανής, αδιάβροχο, γιλέκο φωσφόριζέ. Επίσης θα πρέπει να φοράτε τον εξοπλισμό, γιατί εάν δεν το χρησιμοποιείται μπορεί να μην υπάρξει άλλη ζεστή μέρα για να διαμαρτυρηθείτε γι αυτόν.

Κατά την οδήγηση της μοτοσικλέτας σας θα πρέπει πάντα να τηρείται τις διατάξεις του Κ.Ο.Κ. Πολλές φορές έχω γίνει μάρτυρας σε ατυχήματα ή παραλίγο ατυχήματα γιατί δεν τηρούνται βασικές διατάξεις. Για παράδειγμα θα αναφέρω μερικές συνήθεις παραβάσεις: Μη τήρηση του Stop, του κόκκινου φαναριού, του κανόνα του δεξιά, κυκλοφορία ανάποδα σε μονόδρομο, επάνω σε πεζοδρόμιο, αντικανονικές προσπεράσεις, ομιλία σε κινητό τηλέφωνο, σταθμευμένο όχημα σε σημείο που απαγορεύεται ή και εμποδίζει.

Ο στόχος του κάθε επαγγελματία είναι η αυτοβελτίωση. Στο χέρι σας είναι να το κάνετε πραγματικότητα. Καταλαβαίνω την πίεση που δέχεστε αλλά πρέπει όλοι να σεβόμαστε τους εαυτούς μας αλλά και τους άλλους. Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε την διαφορά! Όλοι μαζί θα φτιάξουμε τον νέο και ασφαλέστερο δρόμο του αύριο, για εμάς αλλά και για τα παιδιά μας.

Ηλεκτρικά πατίνια:

Τον τελευταίο καιρό οι δρόμοι πολλών ελληνικών πόλεων έχουν αρχίσει να βλέπουν μια νέα κατηγορία οχημάτων, τα ηλεκτρικά πατίνια. Τι είναι όμως αυτά τα οχήματα; Πως πρέπει να τα χρησιμοποιούμε;

Αρχικά να πούμε ότι ο τρόπος χρήση είναι η ενοικίαση τους μέσω smartphone που κατά την γνώμη μου αυτό είναι και το μέλλον της αυτοκίνησης. Δηλαδή, στο μέλλον που τα αυτοκίνητα θα είναι αυτόνομα δεν θα υπάρχει πια η έννοια της ιδιοκτησίας ενός αυτοκινήτου, αλλά μόνο η ενοικίαση για την κάθε διαδρομή που θα θέλουμε να πραγματοποιήσουμε. Θα παίρνουμε το smartphone μας, θα ανοίγουμε την εφαρμογή της εταιρίας που προτιμούμε, θα έρχεται μόνο του το όχημα, θα μας παραλαμβάνει και θα μας πηγαίνει στο προορισμό μας. Το πρώτο βήμα γι’ αυτό ήδη εφαρμόζετε στα ηλεκτρικά πατίνια από εταιρίες όπως η lime και η hive.

Ο Κ.Ο.Κ. δυστυχώς δεν έχει προλάβει να επικαιροποιηθεί με αυτή τη νέα συνήθεια που πολλοί έχουν αγκαλιάσει. Όταν όμως αυτό γίνει, που θέλω να πιστεύω δεν θα αργήσει πολύ, σίγουρα αυτά τα οχήματα θα πρέπει να ακολουθούν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Αυτό θα γίνει για λόγους ασφαλείας όλων των χρηστών της οδού είτε οδηγούν ηλεκτρικό πατίνι είτε αυτοκίνητο ή ακόμα και φορτηγό.

Μερικές βασικές πληροφορίες για την ασφάλεια μας:

Όποτε χρησιμοποιούμε τέτοιο όχημα θα πρέπει να φοράμε ειδικό προστατευτικό κράνος. Αυτά δεν είναι δικά μου λόγια όλες οι εταιρίες που υπενοικιάζουν τέτοιου είδους οχήματα το συνιστούν.

Πριν ξεκινήσουμε πρέπει να κάνουμε ένα προληπτικό έλεγχο του πατινιού. Ελέγχουμε λοιπόν την αμεσότητα στην περιστροφή του τιμονιού, ελέγχουμε ότι τα φρένα του λειτουργούν και κοιτάμε ότι οι ρόδες είναι σε καλή κατάσταση.

Κατά την οδήγηση πρέπει να προσέχουμε τις απότομες ανωμαλίες (λακκούβες) στον δρόμο. Αυτό γιατί λόγω της μικρής διαμέτρου της ρόδας μπορεί να πέσουμε πολύ εύκολα.

Όταν σταθμεύουμε δεν πρέπει ποτέ να κλείνουμε ράμπες για πεζούς και ΑΜΕΑ, καλύτερα να τα αφήνουμε στους ειδικά διαμορφωμένους χώρους.

Πάντα πρέπει να σεβόμαστε τους κανόνες κυκλοφορίας του δρόμου. Άρα ιδιαίτερη προσοχή: πάντα να οδηγούμε όσο δεξιότερα γίνετε, να σταματάμε στα stop, να ακολουθούμε τις ενδείξεις των φαναριών, σεβόμαστε την προτεραιότητα από δεξιά, δεν πηγαίνουμε από το πεζοδρόμιο, δεν εισερχόμαστε σε δρόμους με πυκνή κυκλοφορία που αναπτύσσονται υψηλές ταχύτητες, σεβόμαστε τους μονόδρομους, εάν υπάρχουν ποδηλατοδρόμοι τους χρησιμοποιούμε, πάντα πρέπει να υποδεικνύουμε την κατεύθυνση που θέλουμε να ακολουθήσουμε. Σεβόμαστε πάντα την σήμανση και τις διαγραμμίσεις.

Παιδικό κάθισμα, τι πρέπει να ξέρω:

Πριν από λίγο καιρό είχα την μοναδική εμπειρία να γίνω πατέρας, είναι κάτι το οποίο ήταν πρωτόγνωρο και απίστευτα μοναδικό. Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της γυναίκας μου ένα από τα βασικά ζητήματα τα οποία έπρεπε να λυθούν ήταν και ο τρόπος μεταφοράς του παιδιού σε οποιαδήποτε δραστηριότητα θα χρειαζόταν. Φυσικά η μεταφορά θα γινόταν με το αυτοκίνητο όμως τα αυτοκίνητα είναι σχεδιασμένα για χρήση από ενήλικες.

Ο βασικότερος παράγοντας παθητικής ασφάλειας ενός αυτοκινήτου που είναι η ζώνη ασφαλείας έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιείται από ενήλικες (για οποιονδήποτε έχει ύψος μεγαλύτερο από 150 εκ.. ή για ένα παιδί που είναι περίπου 12 ετών).

Η λύση λοιπόν στο πρόβλημα που παρουσιάζεται είναι η χρήση των βρεφικών και παιδικών καθισμάτων. Ποια όμως είναι τα κριτήρια επιλογής ενός τέτοιου καθίσματος;

Δυστυχώς επάνω στο θέμα της ασφαλής μεταφοράς των παιδιών με αυτοκίνητο δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση. Φαντάζομαι ό,τι οι περισσότεροι γονείς επιλέγουν με το τι θα τους δείξει ένας πωλητής, που πολλές φορές δεν έχει και απόλυτα σφαιρική άποψη. Φυσικά όπως όλα τα πράγματα στη ζωή ένας μεγάλος παράγοντας επιλογής τέτοιου καθίσματος είναι και ο οικονομικός. Ευτυχώς όμως οι εποχές έχουν προχωρήσει και το διαδίκτυο έχει μπει στην καθημερινότητα μας. Οπότε έχουμε μια αστείρευτη πηγή πληροφορίας για να μας βοηθήσει στην επιλογή μας.

Σαν νέος γονιός το πρώτο μου μέλημα για την επιλογή του καθίσματος ήταν η ασφάλεια. Έκανα λοιπόν έρευνα και ανακάλυψα ότι δεν υπάρχει κάποιος επίσημος ευρωπαϊκός φορέας που να ασχολείται με το θέμα. Υπάρχουν όμως διάφοροι άλλοι φορείς που εκτελούν δοκιμές και δίνουν κάποιες πιστοποιήσεις. Ας δούμε κάποιους από αυτούς:

ÖAMTC:

Ο ÖAMTC είναι η Αυστριακή ένωση μοτοσικλετιστών και αυτοκινητιστών η οποία ιδρύθηκε το 1946 και είναι μια μη κυβερνητική και μη κερδοσκοπική ένωση που ασχολείται με την οδική ασφάλεια. Είναι ιδρυτικό μέλος της ARC Europe της διεθνής ένωσης αυτοκινητιστικών συνδέσμων με διακρατικές μελέτες και υπηρεσίες και συνεργάζεται άμεσα με την ΑDAC.

ADAC:

Η ADAC είναι η Γενική Γερμανική Ένωση Αυτοκινήτου ιδρύθηκε το 1903 και πλέον αποτελεί την μεγαλύτερη ένωση αυτοκίνησης στην Ευρώπη.

Stiftung Warentest:

H Stiftung Warentest είναι ένας οργανισμός προστασίας των καταναλωτών ο οποίος συνεχώς πραγματοποιεί ελέγχους και κάνει συγκρίσεις σε αγαθά και υπηρεσίες για την προστασία των καταναλωτών και για την επίτευξη της καλύτερης δυνατής ποιότητας.

vti:

To vti se είναι το ινστιτούτο έρευνας εθνικών οδών και μεταφορών της Σουηδίας. Είναι ένα ανεξάρτητο ινστιτούτο το οποίο έχει ως βασική του ασχολία την έρευνα και την ανάπτυξη κάθε είδους υποδομών που έχουν να κάνουν με τις μετακινήσεις και τις μεταφορές.

TCS:

Ο TCS είναι ο μεγαλύτερος σύνδεσμος αυτοκινητιστών στην Ελβετία οι δραστηριότητες του καλύπτουν την παροχή βοήθειας σε ανθρώπους, οχήματα και την συμβουλευτική σε καταναλωτές σε ότι έχει να κάνει με τη προσωπική κινητικότητα. Επίσης έχει ως δέσμευση την διδασκαλία της οδικής ασφάλειας και στη πρόβλεψη των ατυχημάτων.

Όλοι αυτοί οι οργανισμοί κάνουν δοκιμές και έρευνα επάνω στα παιδικά καθίσματα. Οπότε καλό είναι το κάθισμα που θα επιλέξετε να έχει κάποιου είδους πιστοποίηση από τους παραπάνω φορείς.

Τα καθίσματα και οι κατηγορίες τους:

Ας μιλήσουμε τώρα για τα είδη των καθισμάτων. Εάν έχετε κάνει έστω και μια στοιχειώδη έρευνα αγοράς σίγουρα θα χαθήκατε με την πληθώρα των επιλογών που υπάρχουν. Τα παιδικά καθίσματα κατηγοριοποιούνται με διάφορους τρόπους.

Με το βάρος του παιδιού:

Ο πρώτος τρόπος είναι με το βάρος του παιδιού άρα και κατά προσέγγιση και την ηλικία του. Οι κατηγορίες αυτές είναι:

Γέννηση και μέχρι τα 13 κιλά.

Από τα 9 κιλά μέχρι τα 36 κιλά.

Γέννηση μέχρι 18 κιλά.

Από τα 15 κιλά μέχρι τα 36 κιλά.

Από τα 9 κιλά μέχρι τα 18 κιλά.

Τα i-Size.

Τι είναι όμως το i-Size; 

Είναι το ευρωπαϊκό πρότυπο για τα βρεφικά-παιδικά καθίσματα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτές τις προδιαγραφές τα καθίσματα αυτά έχουν:

  • Όλα κοιτούν προς τα πίσω τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των 15 μηνών, δηλαδή αντίθετα από την κατεύθυνση του αυτοκινήτου. Αυτό βοηθά στην καλύτερη προστασία του κεφαλιού, του λαιμού και των ζωτικών οργάνων.
  • Όλα αυτά τα καθίσματα είναι κατάλληλα για παιδιά τα οποία έχουν ύψος μέχρι τα 105 εκατοστά. Δηλαδή από την γέννηση τους και μέχρι περίπου την ηλικία των 4 ετών.
  • Όλα αυτά τα καθίσματα δένουν επάνω σε οχήματα με τη χρήση του προτύπου isofix. Με αυτό το τρόπο είμαστε πάντα σίγουροι για την σωστή εγκατάσταση του καθίσματος επάνω στο όχημα.

Τρόπος πρόσδεσης:

Ένας ακόμα τρόπος διαχωρισμού είναι ανάλογα με τον τρόπο πρόσδεσης επάνω στο όχημα. Οι τρόποι πρόσδεσης είναι 3:

Με την χρήση της ζώνης ασφαλείας. 

Αυτά τα καθίσματα πρέπει να επιλέγονται για από όποιον δεν έχει το όχημα του εγκατεστημένο το πρότυπο isoFix. Αυτό είναι πολύ εύκολο να το διαπιστώσουμε είτε κοιτώντας το εγχειρίδιο χρήσης του αυτοκινήτου μας είτε κοιτώντας στα πίσω καθίσματα που συνήθως είναι ραμμένη μια μικρή ετικέτα με την ένδειξη isoFix.

Με την χρήση του ειδικού προτύπου isoFix. 

Είναι ο καλύτερος και ασφαλέστερος τρόπος πρόσδεσης βρεφικών-παιδικών καθισμάτων που έχουμε σήμερα. Εάν το όχημα σας το διαθέτει δεν πρέπει να πάρετε κάτι διαφορετικό από αυτό.

Συνδυασμός των άλλων δύο. 

Συνήθως είναι μια μίξη των 2 παραπάνω και πρόκειται για πατέντες.

Φορά τοποθέτησης:

Τελευταίος τρόπος διαχωρισμού είναι ανάλογα με την φορά που κοιτά το κάθισμα. Οι επιλογές εδώ είναι:

Προς τα εμπρός:

Σύμφωνα με την φυσιολογική κίνηση του οχήματος.

Προς τα πίσω:

Σύμφωνα με την φυσιολογική κίνηση του οχήματος.

Κάνοντας μια σύντομη έρευνα σε όλους αυτούς τους φορείς που έχω προαναφέρει παρατήρησα ότι τα καθίσματα που παίρνουν την έγκριση τους όλα ανεξαιρέτως κοιτούν προς τα πίσω. Ας δούμε όμως σε ένα πολύ ωραίο και σύντομο βίντεο γιατί:

Μετά λοιπόν από την έρευνα που έκανα σαν νέος γονιός, είπα ότι το κάθισμα το οποίο θα επιλέξω θα έχει:

  • Πιστοποιήσεις ασφάλειας από όσο περισσότερους φορείς γίνετε.
  • Θα δένει οπωσδήποτε στο όχημα χρησιμοποιώντας το πρότυπο isoFix (διαθέτω όχημα άλλωστε που το υποστηρίζει).
  • Θα κάνει χρήση του ευρωπαϊκού προτύπου i-Size. 
  • Θα κοιτά προς τα πίσω για την μέγιστη δυνατή ασφάλεια του παιδιού. Καθώς επίσης θα έχει μεγάλη ανοχή βάρους για το παιδί έτσι ώστε να μπορεί να μείνει όσο γίνετε περισσότερο με φορά προς τα πίσω.

Η επιλογή του παιδικού καθίσματος είναι δική σας, απλά για την ιστορία και μόνο το κάθισμα το οποίο διάλεξα εγώ είναι την εταιρίας Concord και το μοντέλο ονομάζεται Reverso Plus. Η ανοχή που έχει στο βάρος είναι τα 23 κιλά.

Οδηγώντας στο χιόνι και στον πάγο:

Οι καιρικές συνθήκες είναι από τους βασικότερους παράγοντες που επηρεάζουν την οδήγηση. Η βροχή, το χιόνι, ο πάγος και η ομίχλη επηρεάζουν την ορατότητα ενός οδηγού αλλά και την πρόσφυση* του οχήματος. Ένας σωστός και υπεύθυνος οδηγός πρέπει να προσαρμόζεται στις συνθήκες που έχει να αντιμετωπίσει. Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης είναι η γνώση και η ενημέρωση του. Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να σας ενημερώσω για τον τρόπο οδήγησης σε χιόνι και πάγο.

Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του πάγου και του χιονιού είναι να μην οδηγούμε εάν δεν είναι απολύτως απαραίτητο.

Ας μιλήσουμε για τις αλυσίδες και την σωστή χρήση τους:

Οι αλυσίδες πρέπει να τοποθετούνται σε τουλάχιστον 2 από τους κινητήριους τροχούς του οχήματος μας.

Εάν το όχημα είναι προσθοκίνητο πρέπει να τοποθετηθούν στο μπροστινό ζεύγος τροχών.

Εάν το όχημα είναι πισωκίνητο πρέπει να τοποθετηθούν στο πίσω ζεύγος τροχών.

Σε ένα τετρακίνητο όχημα πρέπει να τοποθετηθούν σε 2 τουλάχιστον τροχούς που καλό θα ήταν να είναι το μπροστινό ζεύγος. Σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστείτε και δεύτερο ζεύγος αλυσίδες για τους πίσω τροχούς.

Πρέπει να συμβουλευτούμε το βιβλίο του κατασκευαστή του οχήματος μας για την πίεση που θα πρέπει να έχουν τα ελαστικά μας σε συνδυασμό με τις αλυσίδες και να απενεργοποιήσουμε το ESP.

Ένα όχημα το οποίο φέρει αλυσίδες δεν πρέπει να ξεπερνάει σε καμία περίπτωση την ταχύτητα των 50 χλμ./ώρα.

Επειδή η πρόσφυση (η επαφή με τον δρόμο) είναι μειωμένη σε μεγάλο βαθμό πρέπει οι κινήσεις μας να είναι μετρημένες και «γλυκές»:

  • Προσπαθούμε πάντα να αποφύγουμε τις απότομες εκκινήσεις, τις απότομες επιταχύνσεις.
  • Τα απότομα φρεναρίσματα.
  • Απότομες αλλαγές κατεύθυνσης.
  • Για να αποφύγουμε την επιτόπου περιστροφή των τροχών χρησιμοποιούμε πάντα την μεγαλύτερη δυνατή σχέση στο κιβώτιο ταχυτήτων του οχήματος.
  • Στη περίπτωση που υπάρχουν κι άλλα οχήματα στο δρόμο πρέπει να κρατάμε μεγάλες αποστάσεις ασφαλείας. Χαρακτηριστικά το βιβλίο εκμάθησης υποψήφιων οδηγών αναφέρει ότι σε παγωμένους δρόμους αφήνουμε 10 φορές μεγαλύτερη απόσταση από ότι σε κανονικούς.
  • Ιδιαίτερη προσοχή θέλει ο μαύρος πάγος. Στη περίπτωση που οδηγείται και ξαφνικά σταματήσετε να ακούτε τον θόρυβο κύλισης των ελαστικών σας τότε οδηγείται επάνω σε μαύρο πάγο. Η καλύτερη αντιμετώπιση έχει ως εξής: Αφήνετε το πόδι σας από το γκάζι για να μειώσει ταχύτητα το όχημα. Στη συνέχεια κατεβάζετε σιγά σιγά σχέσεις στο κιβώτιο ταχυτήτων για να εκμεταλλευτείτε το φρενάρισμα του κινητήρα. Και ασκείτε διαδοχικές μικρές πιέσεις στο πετάλι του φρένου όσο πιο απαλά μπορείτε. Ο μαύρος πάγος σχηματίζεται σε ορεινές περιοχές κάτω από γέφυρες και κοντά λίμνες και κυρίως τον συναντάμε όταν τα χιόνια αρχίζουν και λιώνουν. Οι ώρες που θα τον δούμε είναι από το σούρουπο μέχρι και τις πρώτες πρωινές ώρες.

Το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας στην Ελλάδα.

Ο πατέρας μου ίδρυσε την σχολή οδηγών Ρούσσης το 1983. Εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα σε αυτή τη σχολή, οπότε μεγάλωσα με υψηλά ιδανικά και αξίες σε σχέση με την οδική ασφάλεια. Όπως τα περισσότερα παιδιά έτσι κι εγώ είχα για δάσκαλο και πρότυπο τον άνθρωπο που με επηρέασε όσο κανένας άλλος στη ζωή μου τον πατέρα μου. Από τη στιγμή που ανέλαβα την σχολή όλα αυτά τα ιδανικά και οι αξίες άρχισαν να βγαίνουν όλο και περισσότερο στην επιφάνεια. Θεωρώ ότι η δουλειά μου δεν είναι μια απλή δουλειά, είναι κάτι παραπάνω, είναι ένα λειτούργημα.  

Είναι λειτούργημα διότι η οδική ασφάλεια στην Ελλάδα είναι για κλάματα. Δυστυχώς σε αυτό το πρόβλημα όλοι έχουμε βάλει το λιθαράκι μας. Η οδική ασφάλεια είναι κάτι το προσωπικό, είναι κάτι στο οποίο πρέπει να πιστέψεις, είναι κάτι που πρέπει να σέβεσαι, να το αγαπάς και να προσπαθείς να το επιβάλεις στον εαυτό σου, καθημερινά, κάθε ώρα, λεπτό και δευτερόλεπτο. Η οδική ασφάλεια έχει να κάνει με τις ίδιες μας τις αξίες, το τρόπο ζωής μας, την αναζήτηση και τον τρόπο σκέψης μας.

Το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας έχει πολύ βαθιές ρίζες οι οποίες δεν θα τι βρεις μόνο στη διδασκαλία της οδήγησης ή στις εξετάσεις οδήγησης. Αυτά είναι δυστυχώς η κορυφή του παγόβουνου, είναι αυτά που βλέπει κάποιος από έξω σαν ένας απλός θεατής. Όπως κανείς δεν μπορεί να ξέρει πως είναι μια οικογένεια μέσα της, αλλά ξέρει μόνο το προσωπείο το οποίο προβάλλει προς τα έξω, έτσι και αυτή έχει ένα προσωπείο το οποίο όπως το βλέπω εγώ, είναι άσχημο και αποκρουστικό. 

Ευθύνες για την οδική ασφάλεια και αυτή την άθλια κατάσταση που επικρατεί έχουμε όλοι! Και όταν λέω όλοι εννοώ πραγματικά όλοι! Ευθύνη για αυτή την απαίσια κατάσταση έχουν: οι νομοθέτες, οι νομοπαρασκευαστές, οι αστυνομικοί, οι εκπαιδευτές οδηγών, τα σχολεία, οι οικογένεια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι ταινίες, οι πολίτες, οι γονείς και όλοι οι άλλοι που δεν μπορώ να γράψω τώρα γιατί αυτό το άρθρο θα ήταν 600 σελίδες. Ίσως για να το πω με μια λέξη την ευθύνη την έχει o Έλληνας. ‘Έχουμε την οδική ασφάλεια που μας αξίζει και μας αντικατοπτρίζει σαν κοινωνία. Το λυπηρό σε όλο αυτό είναι ό,τι δεν κάνουμε και πολλά για να αλλάξει αυτό.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι κανένας δεν παραδέχεται ότι δεν σέβεται την οδική ασφάλεια. Το μόνο που κάνουμε είναι να επιρρίπτουμε ευθύνες όπου μπορούμε. Επιρρίπτουμε ευθύνη στον δάσκαλο, στον εξεταστή, στο σύστημα, δυστυχώς όλοι φταίνε εκτός από εμάς τους ίδιους. Πρέπει να κάτσουμε να αναλογιστούμε και να σκεφτούμε ατομικά και να πούμε όλοι μαζί ¨Εγώ φταίω¨. Όταν γίνει αυτό το πρώτο βήμα πρέπει να πάμε στο επόμενο, να κάνουμε αναζήτηση και να δούμε τα λάθη μας. Ο καθένας από την σκοπιά του. Ο εκπαιδευτής από την μεριά του εκπαιδευτή, ο νομοθέτης από την μεριά του νομοθέτη, ο μαθητής από την πλευρά του μαθητή και ούτω καθ’ εξής. 

Μόνο όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας πρέπει να το αντιμετωπίζουμε ολιστικά και όχι επιφανειακά.

Πρέπει όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να βρεθούν να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και να βρουν τις λύσεις. Λύσεις υπάρχουν αρκεί κάποιος να τις βρει, κάποιος να τις εφαρμόσει και κάποιος να τις μεταλαμπαδέυσει. 

Μια καλή ευκαιρία εμφανίζεται τώρα μέσα στο 2018 και στο 2019 που έχει υπάρξει μια κινητοποίηση από την πλευρά του Υπουργείου Μεταφορών για αλλαγή του συστήματος εξέτασης υποψήφιων οδηγών οχημάτων και μοτοσικλετών με βασικό στόχο την πάταξη της διαφθοράς. Το δυστύχημα σε όλο αυτό είναι ότι για άλλη μια φορά πάει να γίνει κάτι αυθαίρετα και επιφανειακά. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι ότι στο προσχέδιο νόμου που υπάρχει αυτή τη στιγμή στα χέρια μου, το οποίο μιλάει για πολλά πράγματα που ίσως να εντυπωσιάζουν (κάμερες, live σύνδεση με κέντρο ελέγχου, εξετάσεις χωρίς την παρουσία εκπαιδευτή κ.λ.π.) δεν υπάρχει ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο εξέτασης και αξιολόγησης. Πως θα κάνεις πάταξη της διαφθοράς χωρίς να αλλάξεις τον λόγο που υπάρχει αυτή η διαφθορά; Αν δεν αλλάξει ο τρόπος αξιολόγησης η διαφθορά θα βρει τον τρόπο να νικήσει για άλλη μια φορά και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας λυπεί όλους. 

Άρα δεν πρέπει να αλλάξει μόνο ο τρόπος επίβλεψης των εξετάσεων και της ορθής λειτουργίας τους, πρέπει να αλλάξει ο τρόπος εξέτασης, ο τρόπος αξιολόγησης του υποψήφιου, ο τρόπος θεωρητικής του κατάρτισης, ο τρόπος πρακτικής του κατάρτισης, ο τρόπος ενημέρωσης του για τις εξελίξεις. Πρέπει να υπάρχει ουσιαστική γνώση και όχι ανούσια πληροφορία. Πρέπει επιτέλους να διαχωριστεί ο ερασιτέχνης οδηγός, από τον επαγγελματία, από τον εκπαιδευτή, από τον εξεταστή και από τον μηχανολόγο μηχανικό. Ο καθένας πρέπει να έχει διαφορετικές γνώσεις ανάλογα με την ιδιότητα του. 

Αυτές είναι μερικές από τις ιδέες και τις απόψεις μου επί του θέματος. Το θετικό στην όλη υπόθεση είναι ότι έγινε μια αρχή. Ελπίζω να μην μείνουμε εκεί για τα επόμενα 30 χρόνια.